Monroy Farm: From one generation to the next

{For English, please scroll down}

Ο ιδιοκτήτης Don Uberto μαζί με τον γιο του MIlton, που είναι αγρονόμος, τρέχουν τη φάρμα των Monroy από γενιά σε γενιά. Σε μια επίσκεψή μου εκεί πριν μια τετραετία, συμφωνήσαμε από κοινού να προμηθεύουν την Taf με ολόκληρη την ετήσια παραγωγή τους, μια δέσμευση που συνεχίζεται καθώς το προϊόν τους παραμένει συνεπές στην ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του κάθε χρόνο.

img_8830
Η φάρμα βρίσκεται στο San Juan de la China, στην Βόρεια Τολίμα.  Την ημέρα την επίσκεψης βρέθηκα μπροστά σε διάφορες φυτέυσεις νέων μικρών δέντρων, που γίνονται στα πλαίσια αντικατάστασης και ανανέωσης. 
Μεγάλη έκπληξη  για μένα ήταν όταν είδα την Isabella, το αυτοκίνητο που μεταφέρει το καφέ από το wet mill στο dry mill στην Tolima, να φέρει το αυτοκόλλητο της Taf!


Πώς βλέπει άραγε ένας έμπειρος παραγωγός τον καφέ; Σίγουρα όχι όπως τον βλέπει ο roaster ή ο καταναλωτής. Στο βίντεο θα δείτε μια μικρή κουβέντα που κάναμε σχετικά με τις πρακτικές και το μέλλον της φάρμας, από την πρώτη γενιά ως την επόμενη, όπου ο Umberto και ο Milton απαντάνε στις ερωτήσεις μου.

https://www.youtube.com/watch?v=SWO7jR7Hb-c

Umberto Monroy- “Για την οικογένεια Monroy, ο καφές είναι τα πάντα. Είναι το επάγγελμά μας, είναι οι οικονομικοί μας πόροι, αυτό που γνωρίζουμε να κάνουμε και που μας αρέσει, είναι ό,τι  κάνουμε εδώ και χρόνια, αφού παραδοσιακά είμαστε παραγωγοί καφέ. Είναι ο τρόπος ζωής μας, και χαιρόμαστε να ασχολούμαστε με τον καφέ!”

Milton Monroy ” Είμαστε πολύ χαρούμενοι που είμαστε παραγωγοί καφέ, αφού όντως ο καφές είναι για εμάς το παν!
Ο πατέρας μου ειδικά, αφού και η δική του οικογένεια ανατράφηκε με τον καφέ, και τώρα κι εγώ,  απο μικρός ήμουν μέσα στον καφέ, όλη μας την ζωή την συνοδεύει αυτή η καλλιέργεια, αυτό το προϊόν. Με βλέπω στην Finca San Pedro για πολλά χρόνια ακόμα, είναι κάτι προβλεπόμενο.
Σκέφτομαι πως κάνω ό,τι χρειάζεται, με ευθύνη, και με τον καλύτερο τρόπο.
H δέσμευσή μου ήταν αυτή για δέκα χρόνια τώρα και μάλιστα με βλέπω να πράττω με τον ίδιο τρόπο για άλλα είκοσι. Όπως φαίνεται ως τώρα, μέχρι τα γηρατειά μου. Αυτός είναι ο τρόπος ζωής μου, είναι τα προς το ζην μου, είναι η κοινωνική μου πλευρά και η εργασία μου ταυτόχρονα, και έχω δεσμευθεί να δουλεύω για αυτό που μου αρέσει, να βρίσκομαι εδώ, επιδιώκοντας να παράγω ένα πολύ καλό προϊόν”.

img_8842

Βγάλαμε μια οικογενειακή φωτογραφία μαζί με τον φίλο και συνεργάτη Μάρκο και την οικογένεια του Ουμπέρτο Μονρόυ. Χαίρομαι κάθε φορά να τους συναντώ και να κουβεντιάζω μαζί τους.


The owner Don Umberto with his son Milton, who is an agronomist, run the Farm Monroy from generation to generation. On a visit there, about four years ago, we agreed to supply the Taf with their entire annual production, a commitment that continues as their product remains consistent in quality all these years.

The farm is located in San Juan de la China, in northern Tolima. On the day of the visit I witnessed several new plantings, which will refresh the soil. A big surprise for me was Isabella, the car carrying the coffee from the wet mill to dry mill in Tolima, that had a Taf sticker on it!

What an experienced producer thinks about coffee? Certainly not as a roaster or a consumer. In the video you will see a little chat we had about the practices and the future of the farm, from the first generation to the next, where Umberto  and Milton answer my questions.

Umberto Monroy- “For the Monroy family, coffee is everything. It is our profession, is our financial resources, we know what to do and of course  we like it, is what we do for years, since we are coffee producers by tradition . It is our way of life, and we are pleased to deal with the coffee! “

Milton Monroy “We are very happy to be coffee producers, since in fact the coffee is for us the way of living! My father especially and his family grew up with coffee, and me personally since a little child, I was into coffee; all our life is accompanied by this culture, this product. I see myself in Finca San Pedro for many years more, it is something already planned. I think that I do what it takes, with responsibility, and in the best possible  way. My commitment was this for ten years now, and I see myself do the same way for another twenty, until my old age. This is my way of life, it is my livelihood, is my social part and my profession at the same time, and I have pledged to work for what I like most; to be here trying and heading with a lot of work to a very good product “. 

We took a family photo along with the friend and colleague Marco, and the family of Umberto Monroy. I’m glad whenever I meet them and have such an interesting chat with them.

Advertisements

Coffee Adventure

img_9251

[For English, please scroll down]
Το κείμενο αποτελεί ένα ζωντανό ημερολόγιο, από τις ημέρες που βρισκόμουν στην Κολομβία τον Νοέμβριο.  
Η Σιέρα Νεβάδα είναι μια εντυπωσιακή οροσειρά, με εξαιρετική εγγύτητα στη θάλασσα. Το βόρειο κομμάτι των Άνδεων, στην βορειότερη πλευρά της Κολομβίας, το οποίοι επισκέπτομαι παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον. Εδώ είναι η γη αυτοχθόνων πληθυσμών, συγκεκριμένα τεσσάρων φυλών, Arhuaco, Wiwa, Kankuamo, Kogi,  που κατοικούν την περιοχή από πριν ακόμα ο Κολόμβος ανακαλύψει την περιοχή. Οι τελευταίοι φορούν  ένα λευκό στρογγυλό «καπέλο», σα να παρομοιάζουν  το κεφάλι τους με τις χιονισμένες κορυφές της Σιέρα Νεβάδα. Παρόλο που στην περιοχή καλλιεργείται τόσο το κακάο όσο και ο καφές, και μάλιστα με παραδοσιακές ποικιλίες οργανικής καλλιέργειας, όσον αφορά τον καφέ, το προϊόν δεν είναι μέχρι σήμερα κάτι το εξαιρετικό. Ωστόσο, κάτι νέο γεννιέται κι αυτός ήταν εξάλλου κι ένας από τους λόγους της επίσκεψής μου. 


Το ταξίδι – μαζί με μια μικρή περιπέτεια- ξεκίνησε αεροπορικώς, από την Μπογκοτά στην Σάντα Μάρθα κι από εκεί οδικώς, προς την μεγάλη ανηφόρα της Σιέρα Νεβάδα. Τελικός προορισμός ήταν μια απομακρυσμένη φάρμα, με μεγάλη υψομετρική διαφορά από το σημείο αναχώρησης. 
Μαζί με τους φίλους, Φελίπε, Σεμπάστιαν και Μάρκο, Τζον και Ούγκο μπήκαμε σε ένα ανθεκτικό τζιπ 4χ4, που μας κουβάλησε. Στην διαδρομή περάσαμε από τον ίσως παλαιότερο μύλο της Κολομβίας, καθώς όμως δεν υπήρχε ελεύθερος χρόνος, προγραμματίσαμε την επίσκεψη μας για  την επιστροφή.

Το τοπίο δεν είχε μεγάλες εναλλαγές, καθώς ο δρόμος περνούσε κατά κύριο λόγο μέσα από τροπικό δάσος, ουσιαστικά ένα κομμάτι ανεξερεύνητης «ζούγκλας», με ένα χωμάτινο μονοπάτι – το οποίο και χρησιμοποιήσαμε. Λίγο μετά μας περίμεναν μουλάρια, για να μας οδηγήσουν ως τη φάρμα. 
Παλιότερα, άλλωστε, ο καφές μεταφερόταν  μόνο με μουλάρια από τις δυσπρόσιτες φάρμες σε όλη τη χώρα. Ετσι εμπνεύστηκαν μάλλον και το λογότυπο με το σύμβολο του
Juan Valdez , με το μουλάρι, που φέρει το Federacion Nacional de Cafeteros.

img_9202
Το πόσο άξιζε ο κόπος φαίνεται από τις φωτογραφίες, με ανεμπόδιστη θέα στον εξαιρετικό κόλπο της Santa Martha. Το κανάλι για την επεξεργασία πλυσίματος, βρίσκεται σε απόλυτη ευθεία με τον ορίζοντα, φαίνεται σα να καταλήγει στη θάλασσα- και ο καφές σα να είναι έτοιμος για «εξαγωγή»!
Ο σταθμός βρίσκεται αρκετά χρόνια εκεί, με παλιό και σύγχρονο εξοπλισμό. Πάντα έχει ενδιαφέρον να συζητάς με τους ντόπιους,  διηγούνται ιστορίες που για εμάς τους Δυτικούς μπορεί να μοιάζουν απίστευτες.

img_9266
Ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα χρωμάτισε τον δρόμο της επιστροφής, όπου μας περίμεναν τα υπομονετικά ζώα. Λίγο πριν το τέλος της διαδρομής,  το αυτοκίνητο παραλίγο να τουμπάρει, από τις απανωτές λακκούβες. Πιάστηκε η αναπνοή μας για μερικά δευτερόλεπτα. Εδώ μ
πορείτε να δείτε το video.

 

Με τα ίδια οχήματα επιστρέψαμε σε ένα μικρό χωριό, τη Minca, σε ένα οικολογικό ξενοδοχείο, το Sweet Harmony. Το πρωί έφτιαξα καφέ, τι άλλο από ένα υπέροχο Κολομβιανό, το Julio Cortez, που παράγεται από το πρόγραμμα Neighbors and Crops της La Palma y El Tucan. Τον άλεσα σε μύλο χειρός και τον παρασκεύασα σε coffeepress. 
Η επίσκεψη στον παλιό μύλο είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Υπήρχαν τα καλά, παλιά μηχανήματα που χρησιμοποιούνται ακόμα και παράγονται οι  παραδοσιακά πλυμένοι καφέδες της Κολομβίας. Εκεί δοκιμάσαμε τοπικές μπίρες μιας μικροζυθοποιίας που λειτουργεί εντός του μύλου. Παρόλο που ήταν πρωί ήπιαμε μια νόστιμη pale ale. Ο μύλος χρησιμοποιεί το νερό του ποταμού που διασχίζει την περιοχή τόσο  για το πλύσιμο του  καφέ όσο και για την ζυθοποιία. Εκεί επίσης καβουρδίζουν τον καφέ του μύλου σε έναν παμπάλαιο μηχάνημα και το σερβίρουν επί τόπου.
Αυτή η επίσκεψη στην περιοχή αν και ολιγόωρη, μου δημιούργησε δυνατές αναμνήσεις.


These are some words to this live diary, of the days I spent in Colombia in November. The Sierra Nevada is an impressive mountain range, with proximity to the sea. The northern part of the Andes, in the northern part of Colombia, which I visited is of great interest. Here is the land of indigenous peoples, mythical tribes of Arhuaco, Wiwa, Kankuamo and Kogi, living here years before Colobus discovered the land.  The Kogi’s wear a white round ‘hat’, so as to resemble to the snowy peaks of the Sierra Nevada. Although in the area both cocoa and coffee are cultivated, mostly with traditional organically grown varieties, as coffee is concerned, the product up to today was not something extraordinary. However, one of the main reasons for my visits is that some new, different coffee is grown here.
Our journey – along with a small adventure- started when flying from Bogota to Santa Martha and from there driving to the big climb of Sierra Nevada. The final destination was a remote farm in the highlands. Together with friends, Felipe, Sebastian and Mark, John and Hugo, walked into a sturdy jeep 4×4. On the way we passed by the probably oldest mill of Colombia, but, as there was no time, we planned our visit during our return. The landscape was so typical, almost identical, rich green forest. The road passed mainly through rainforest, a piece of unexplored “jungle”, a dirt path – which we used. Shortly after, mules were waiting to take us to the farm. For decades, the coffee was transported only by mules from inaccessible farms across the country. This is how the inspired logo with the symbol of Juan Valdez was created for the Federacion Nacional de Cafeteros.
img_9218

The photos speak for themselves,  we had unobstructed view of the superb bay of Santa Martha. The channel for the washing processing is all lined up with the horizon, it seems like it ends at the sea and coffee as if is ready to  be exported!
The station stands there for several years, with both old and modern equipment. It is always interesting to chat with the locals, who tell stories that may seem incredible for us living in a european capital! A beautiful sunset coloured our way back, where  the patiently animals were waiting for us. Shortly before the end of the route, the car was almost overthrown. We caught our breath for a few seconds. Here you can see the video.

With the same vehicles we returned in the small village of Minca, in an eco hotel, the Sweet Harmony. In the morning I prepared coffee, a delicious Colombian, the Julio Cortez of Neighbor’s and Crops program of La Palma y El Tucan farm. I ground by hand and prepared it in a coffeepress. The visit to the old mill was of great interest. There were the good, old machines that are still used and produce the traditionally washed coffees of Colombia. We tasted beers of the local microbrewery that operates inside the mill. Although still early morning, we drank a delicious pale ale. The mill uses water of the river that crosses the region- both for washing coffee and for brewery. They also roast the coffee in a very old machine and serve it on the spot.
Although the whole visit to the area did not last more that a day, I left with my mind full of strong memories.

Taf coffees on flavor wheel

Πίνω μια γουλιά καφέ. Πώς μου φαίνεται; Νότες από μήλο, άρωμα μάλλον φρούτων και ίσως floral. Έχει οξύτητα, ισορροπημένη. Δροσιστική επίγευση. Δοκιμάζω ξανά. Καταγράφω ξανά. Γράφω και σβήνω. Στη δεύτερη γουλιά βρίσκω περισσότερο μήλο, περισσότερα φρούτα, ίσως berries. Επίγευση, μάλλον μακριά, με διάρκεια. Οξύτητα λαμπερή. Κάπως έτσι, περιγράφεται συνοπτικά η διαδικασία της δημιουργίας του προφίλ ενός καφέ για την αξιολόγηση του τελικού ροφήματος, κατά την οποία πρέπει να λάβουμε υπόψη μας έναν βασικό παράγοντα που είναι το flavor, μια έννοια που στα ελληνικά περιγράφεται μόνο περιφραστικά.

 

Δεν είναι η γεύση, αλλά η αίσθηση για την γεύση η οποία χρησιμοποιεί και το 86% από το άρωμα.  Ως flavor δηλαδή περιγράφεται η γεύση και το άρωμα του καφέ, δηλαδή πώς αντιδρά ο ουρανίσκος σε συνδυασμό με την όσφρηση. Οσο για την πολυπλοκότητα του flavor, είναι ο συνδυασμός οργανικών και ανόργανων συστατικών από τα 5 στάδια πριν το τελικό ρόφημα. Τα αισθητήρια όργανα αξιολόγησης του flavor είναι η όσφρηση, η γεύση και η -αίσθηση στο στόμα (mouthfeel). Το flavor wheel είναι ένα σύστημα επικοινωνίας, το SCAA Coffee Taster’sFlavor Wheel και φυσικά αντίστοιχα flavor wheel υπάρχουν για το κρασί, τη μπύρα, το τυρί κλπ. Αναζητώ για την Taf εκλεπτυσμένους καφέδες ανώτερης ποιότητας με  μοναδικά γευστικά προφίλ. Στόχος είναι να αναδεικνύονται γευστικά προφίλ, όχι απλά να προσφέρουμε άλλον ακόμα  καφέ.  Η Taf έχει συνολικά 84 γευστικά προφίλ από 35 φάρμες καφέ σε 13 χώρες, που αφορούν τις σειρές Taloumis Family Limited Reserve, Single Estate, Ninety Plus Coffees, Espresso Blends. Αυτοί οι καφέδες έχουμε επιλέξει να καλύπτουν 3 περιοχές του τροχού,

  • Nutty – Sweet
  • Floral
  • Fruity

Η πρώτη περιοχή Nutty – Sweet αφορά χαρακτηριστικά που αναπτύσσονται συνήθως κατά το roasting. H δεύτερη  και η τρίτη αφορούν ενζυματικές αντιδράσεις μέσα στον κόκκο κατά την καλλιέργεια, την επεξεργασία & τη ζύμωση σε συνδυασμό με το roasting. Τα πιο κρίσιμα σημεία για την δημιουργία του προφίλ έχει αποδειχτεί πως είναι η αναζήτηση της καλλιέργειας, του καρπού και η συνέπεια στο προφίλ του καβουρδίσματος.

Δείτε μερικούς από τους καφέδες μας, με υπογραμμισμένο το βασικό χαρακτηριστικό του προφίλ τους:
Sweet: Los Olivos
Cocoa: La Planada Herbazu Micromill
Nutty-Brown sugar: Espresso Pianeta, Fazenda Daterra Sweet Blue
Chocolate: Pianetα Espresso Blend, Competition EspressoBlend, Hacienda La Minita El Conquistador , Mococa Brazil
Honey : Brumas del Zurgui Micromill
Vanilla : Granitos de Ortiz Esperanza, Granitos de Ortiz 1800, Granitos  Special
Floral: Finca Las Minas, La Planada Herbazu Micromill , Kanya Cooperative,
Βrumas del Zurgui Micromill, Leoncio Herbazu, Ninety Plus Coffees
Berry:  Espresso Competition Blend, El Quizarra Micromill Jardin de Aromas, Hariti Ethiopia, Ninety Plus Coffees
Other Fruits: Baquelito, Finca Cerro Azul, Finca Catarata, Espresso Rosebud Blend, Sidra
Citrus : Finca Catarata , Granitos de Ortiz 1800, Granitos Special
Stonefruits: Helsar Magdalena
Plum & Red Fruits: Granitos de Ortiz Esperanza, El Pilon
Papaya: Julio Cortez
Exotic Fruit: Rosalbina
Blackberry: Yirgacheffe Warka

————————————————————————–


I sip a cup of coffee. What do I find ? Notes of apple, fruity aroma, maybe floral. It has acidity, balanced of course. Refreshing aftertaste. I try  that again. I keep taking notes. I write and erase. During the second sip I find more apple, more fruit, maybe berries. Aftertaste, rather long. Bright acidity. Somehow so,this is how the process of creating the profile of a coffee is made. This is how you evaluate the final beverage, in which we must take into account a key factor, the flavor, a word that in Greek is only described periphrastically.

It is not about the taste itself, but the sense of taste, which uses 86% of the aroma. What we describe as flavor,  how the palate reacts in combination with our smell. The complexity of the flavor is the combination of organic and inorganic components of the five stages before the final beverage. The sensory evaluation of flavor organs are smell, taste and mouthfeel. The flavor wheel is a communication system, SCAA Coffee Taster’sFlavor Wheel-  and there are natural flavor wheels respectively for wine, beer, cheese, etc. Ι always look for superior quality coffees, with unique taste profiles. I want to highlight taste profile, not just to offer another usual coffee. Taf has a total of 84 flavor profiles of 35 coffee farms in 13 countries, that consist of  Taloumis Family Limited Reserve series, Single Estate coffees, Ninety Plus Coffees, Espresso Blends. These coffees have been chosen to cover three areas of the wheel,

-Nutty – Sweet
-Floral
-Fruity

The first area Nutty – Sweet concerns characteristics that usually develop during roasting. The second and third characteristics are related with enzymatic reactions within the grain during cultivation, processing & fermentation in conjunction with roasting. The most critical points for the creation of the profile has proven to be the cultivation, wrist and consistency in the roasting profile.

Here is a list of some of our coffees, where the basic characteristic of the profile is underlined:

Sweet: Los Olivos
Cocoa: La Planada Herbazu Micromill
Nutty-Brown sugar: Espresso Pianeta, Fazenda Daterra Sweet Blue
Chocolate: Pianetα Espresso Blend, Competition EspressoBlend, Hacienda La Minita El Conquistador , Mococa Brazil
Honey : Brumas del Zurgui Micromill
Vanilla : Granitos de Ortiz Esperanza, Granitos de Ortiz 1800, Granitos  Special
Floral: Finca Las Minas, La Planada Herbazu Micromill , Kanya Cooperative,
Βrumas del Zurgui Micromill, Leoncio Herbazu, Ninety Plus Coffees
Berry:  Espresso Competition Blend, El Quizarra Micromill Jardin de Aromas, Hariti Ethiopia, Ninety Plus Coffees
Other Fruits: Baquelito, Finca Cerro Azul, Finca Catarata, Espresso Rosebud Blend, Sidra
Citrus : Finca Catarata , Granitos de Ortiz 1800, Granitos Special
Stonefruits: Helsar Magdalena
Plum & Red Fruits: Granitos de Ortiz Esperanza, El Pilon
Papaya: Julio Cortez
Exotic Fruit: Rosalbina
Blackberry: Yirgacheffe Warka

 

 

 

Variety Evolution

Το πόσο ξεχωριστός είναι ο καφές που έφτασε πριν λίγες εβδομάδες στα χέρια μου, το ήξερα καθώς τον είχα δοκιμάσει στην φάρμα δυο φορές και είχα παρακολουθήσει από κοντά την ανάπτυξή του. Όχι μόνο ποιοτικός, όχι μόνο σπάνιος, ασυνήθιστος, και κυρίως σύγχρονος, ολοκαινούργιος, η παραγωγή του βασίζεται σε δυο μοναδικές καινοτομίες. Είναι η Sidra. Είναι ένας καφές που προέρχεται από την διασταύρωση δυο ποικιλιών, πρόκειται για την γέννηση μιας νέας ποικιλίας, η οποία παρουσιάζει εξαιρετικά χαρακτηριστικά, τα οποία απόκτησε από τις δυο ποικιλίες- προγόνους, την Typica και την Red Bourbon. Για πρώτη φορά το 2016, μετά από τρία χρόνια καλλιέργειας και ακόμα περισσότερο καιρό με πειραματισμούς και μελέτες, στην φάρμα La palma y El Tucan της Κολομβίας, επικεντρώθηκαν σε αυτή την επένδυση, ένα στοίχημα που κερδήθηκε μόλις βγήκε η πρώτη σοδειά της σειράς Legendary Series, την οποία αγόρασα ολόκληρη για το Taf Roastery. Η γεύση της Sidra είναι υπέροχη, δεν μοιάζει με κανένα άλλο espresso από αυτά που είχα δοκιμάσει, έχει γεύση και οξύτητα φρέσκου μήλου, αυτό που επίσημα θα λέγαμε malic.

Με αφορμή τη Sidra,  δεν μπορώ παρά να αναφερθώ στην μικρή ή μεγάλη επανάσταση που συμβαίνει στον καφέ τα τελευταία χρόνια. Στην Κεντρική Αμερική, στις φυτείες και τα φυτώρια του καφέ που επισκέπτομαι, εδώ και τρία χρόνια συναντώ ποικιλίες που έχουν «μεταναστεύσει», προέρχονται από έναν άλλο τόπο και τώρα μεγαλώνουν κάπου αλλού, με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Μιλώντας με παραγωγούς από την Γουατεμάλα, μου είπαν πως η geisha υπήρχε στα εδάφη τους εδώ και είκοσι χρόνια, ωστόσο επειδή δεν είχαν ανακαλύψει την  δυναμική της, δεν την εκμεταλλεύτηκαν. Σήμερα η γκέισα του Παναμά θεωρείται χρυσός.

phonto (6)
Η μεταφορά μιας ποικιλίας από τον τόπο που γεννήθηκε σε μια άλλη χώρα, όπως και τα υβρίδια των ποικιλιών που μεγαλώνουν μακριά από την γενέτειρά τους, έχουν στρέψει την παγιωμένη αντίληψη ότι η επεξεργασία μπορεί να κάνει τον καφέ σπουδαίο, κάτι που ισχύει ως σήμερα. Θεωρώ πως αυτή η τάση, με τις πολύπλοκες επεξεργασίες, είναι στο peak της. Οι παραγωγοί – καλλιεργητές έχουν δώσει την δύναμη ξανά στο έδαφος.

phonto (5)
Στην Κόστα Ρίκα μεγαλώνουν αυτή την στιγμή εξωτικές ποικιλίες, που είχα την χαρά να δω στο πρόσφατο ταξίδι μου. Η φάρμα Leoncio του Antonio Barrantes πέρσι έδωσε την υπέροχη SL28, ενώ στην  Telia ο ίδιος καλλιέργησε την η Ethiopia 47, από τη φάρμα Sumava de Lourdes του Fransisco Mena θα πάρουμε τη Mokka και την Ethiopia 41, όλες αυτές είναι ποικιλίες καινούργιες, και βρίσκονται στα πρώτα χρόνια της καλλιέργειάς τους και σίγουρα θα δώσουν πολύ καλά αποτελέσματα στα επόμενα.

phonto (8)
Αντίστοιχα στην Γουατεμάλα, στην φάρμα Baquelito, ο Juan Carlos Estevez ετοιμάζει το mutation της Pacamara, με το περίεργο όνομα Purpurasia, όπως και την νέα ποικιλία Catimarago, μια διασταύρωση των ποικιλιών Catimor και Maragojipe. Ξεπεράσαμε το στάδιο της αναζήτησης μιας καινοτόμας επεξεργασίας (π.χ. οι καφέδες της Costa Rica με την επεξεργασία honey, yellow honey, black honey, red honey etc).  Στα εδάφη που βρίσκονταν οι “παραδοσιακές” caturra, catuai, τώρα μεγαλώνουν οι νέες, διασταυρώσεις, υβρίδια, μεταλλάξεις.
Στην Κόστα Ρίκα που πέρασε όλη αυτή την φάση των honeys, τώρα αναζητώ μια νέα ποικιλία που να επεξεργάζεται με κλασικό τρόπο, αυτό που εκεί ονομάζουν white honey – στην πραγματικότητα πρόκειται για washed.
Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο αξίζει να δούμε το μεγάλο πλεονέκτημα που έχουν οι παραγωγοί, καθώς έρχονται πολύ κοντά στο φυτό, το παρακολουθούν και αφουγκράζονται τις ανάγκες του, έτσι αναπτύσσουν δομημένα microlots, εκπαιδεύονται στο cupping, έχουν πλέον μεγαλύτερο και πιο σημαντικό ρόλο. Προσπαθούν, καινοτομούν, δεν έχει σημασία η τελειοποίηση αλλά ο πειραματισμός, ειδικά για εμάς τους αγοραστές και αναζητητές, καθώς κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον μας και προσφέρουν νέες γεύσεις.
Διαπιστώνω, πάραυτα, πως, τώρα που έχει μετατοπιστεί το βάρος στην ποικιλία, ψάχνω σταθερά μια ιδιαίτερη ποικιλία η οποία μπορεί να επεξεργαστεί με ένα παραδοσιακό τρόπο και το αποτέλεσμα των δυο να είναι απόλυτα ταιριαστό. Ζητάω πολλά;
—————————————————————————————————

phonto (7)

I knew how special is the coffee that arrived in the roastery a few weeks ago, as I had tried and tasted it in the farm twice and I had been close while it was developing. It is not just  another high quality raw material, is of great quality, not only hard to find, but rare, uncommon, mostly contemporary, brand new, as its production is based on two unique innovations. This is the Sidra. It is a crossed variety with excellent characteristics that have been acquired from its ancestors, the Typica and Red Bourbon varieties. For the first time in 2016, after three years of cultivation and even more time with experiments and studies, the farm La palma y El Tucan in Colombia, focused on this concept, a bet that was won with the first harvest of the Legendary Series of Sidra. I purchased the entire crop for Taf Roastery. The taste of Sidra is wonderful, not like any other espresso that I have tasted before, it has fresh apple flavor and acidity, formally we would say it has malic character.

phonto (9)
The Sidra gives me motive to write about what is happening in coffee industry the last few years. In Central America,I have noticed in the plantations and nurseries of coffee that I visit, that the last three years varieties have “migrated” from their birth places to grow elsewhere, I would say with satisfactory results. Producers from Guatemala admit that the Geisha existed in their territories for twenty years, but as they had not discovered its dynamic, they didn’t exploit it. Today Geisha from Panama is considered pure gold. The transplantation of a variety from where it was born in another country, such as  the hybrid varieties, have turned the established perception that processing can make great coffee. I think this trend, complex processing methods are at their peak. However, at the same time it seems that producers and farmers have given power back to the ground.

phonto (1)
In Costa Rica at this very moment exotic varieties are planted and I had the pleasure to see them up close during my recent trip. The Leoncio farm of Antonio Barrantes gave last year a great SL28 variety,  while his Telia farm Ethiopia 47 is developing, farm Sumava de Lourdes of Francisco Mena is about to share its Mokka and Ethiopia 41 first crops, all new, varieties. These small trees are in their early years of cultivation and will certainly give very good results in the near future.

phonto (4)
Similarly, in Guatemala in Baquelito farm, Juan Carlos Estevez prepares a mutation of Pacamara, with the not ordinary name Purpurasia, such as a new variety named Catimarago, a cross of Catimor and Maragojipe varieties.
We have moved beyond the phase of researching for an innovative processing (e.g. coffees of Costa Rica with the honey process- yellow honey, black honey, red honey etc). In the same terroir that traditionally we would find Caturra and Catuai varieties, new crossings, hybrids and mutations are now developed.
In Costa Rica, mother of the new “honeys” in processing, I am now looking for a new variety to be processed in a conventional method. It is what they would call white honey and it is in fact the washed process.

phonto (3)
Within this context, it is worth seeing the big advantage for producers, they actually come closer to the plant itself, they listen to the soil’s needs, thus they develop structured microlots, they get trained in cupping, they have taken a more active role. They try new things and get to innovate. It doesn’t matter if they get to perfection, experiment is all that matters, especially for us, the green bean buyers and seekers, as this procedure keeps our attention rapt and also offers new flavors.

I realize that, now that the emphasis is given on the variety, I still search for a special variety which can be processed with a traditional method and their result would be perfect. Am I asking for too much?