Coffee Adventure

img_9251

[For English, please scroll down]
Το κείμενο αποτελεί ένα ζωντανό ημερολόγιο, από τις ημέρες που βρισκόμουν στην Κολομβία τον Νοέμβριο.  
Η Σιέρα Νεβάδα είναι μια εντυπωσιακή οροσειρά, με εξαιρετική εγγύτητα στη θάλασσα. Το βόρειο κομμάτι των Άνδεων, στην βορειότερη πλευρά της Κολομβίας, το οποίοι επισκέπτομαι παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον. Εδώ είναι η γη αυτοχθόνων πληθυσμών, συγκεκριμένα τεσσάρων φυλών, Arhuaco, Wiwa, Kankuamo, Kogi,  που κατοικούν την περιοχή από πριν ακόμα ο Κολόμβος ανακαλύψει την περιοχή. Οι τελευταίοι φορούν  ένα λευκό στρογγυλό «καπέλο», σα να παρομοιάζουν  το κεφάλι τους με τις χιονισμένες κορυφές της Σιέρα Νεβάδα. Παρόλο που στην περιοχή καλλιεργείται τόσο το κακάο όσο και ο καφές, και μάλιστα με παραδοσιακές ποικιλίες οργανικής καλλιέργειας, όσον αφορά τον καφέ, το προϊόν δεν είναι μέχρι σήμερα κάτι το εξαιρετικό. Ωστόσο, κάτι νέο γεννιέται κι αυτός ήταν εξάλλου κι ένας από τους λόγους της επίσκεψής μου. 


Το ταξίδι – μαζί με μια μικρή περιπέτεια- ξεκίνησε αεροπορικώς, από την Μπογκοτά στην Σάντα Μάρθα κι από εκεί οδικώς, προς την μεγάλη ανηφόρα της Σιέρα Νεβάδα. Τελικός προορισμός ήταν μια απομακρυσμένη φάρμα, με μεγάλη υψομετρική διαφορά από το σημείο αναχώρησης. 
Μαζί με τους φίλους, Φελίπε, Σεμπάστιαν και Μάρκο, Τζον και Ούγκο μπήκαμε σε ένα ανθεκτικό τζιπ 4χ4, που μας κουβάλησε. Στην διαδρομή περάσαμε από τον ίσως παλαιότερο μύλο της Κολομβίας, καθώς όμως δεν υπήρχε ελεύθερος χρόνος, προγραμματίσαμε την επίσκεψη μας για  την επιστροφή.

Το τοπίο δεν είχε μεγάλες εναλλαγές, καθώς ο δρόμος περνούσε κατά κύριο λόγο μέσα από τροπικό δάσος, ουσιαστικά ένα κομμάτι ανεξερεύνητης «ζούγκλας», με ένα χωμάτινο μονοπάτι – το οποίο και χρησιμοποιήσαμε. Λίγο μετά μας περίμεναν μουλάρια, για να μας οδηγήσουν ως τη φάρμα. 
Παλιότερα, άλλωστε, ο καφές μεταφερόταν  μόνο με μουλάρια από τις δυσπρόσιτες φάρμες σε όλη τη χώρα. Ετσι εμπνεύστηκαν μάλλον και το λογότυπο με το σύμβολο του
Juan Valdez , με το μουλάρι, που φέρει το Federacion Nacional de Cafeteros.

img_9202
Το πόσο άξιζε ο κόπος φαίνεται από τις φωτογραφίες, με ανεμπόδιστη θέα στον εξαιρετικό κόλπο της Santa Martha. Το κανάλι για την επεξεργασία πλυσίματος, βρίσκεται σε απόλυτη ευθεία με τον ορίζοντα, φαίνεται σα να καταλήγει στη θάλασσα- και ο καφές σα να είναι έτοιμος για «εξαγωγή»!
Ο σταθμός βρίσκεται αρκετά χρόνια εκεί, με παλιό και σύγχρονο εξοπλισμό. Πάντα έχει ενδιαφέρον να συζητάς με τους ντόπιους,  διηγούνται ιστορίες που για εμάς τους Δυτικούς μπορεί να μοιάζουν απίστευτες.

img_9266
Ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα χρωμάτισε τον δρόμο της επιστροφής, όπου μας περίμεναν τα υπομονετικά ζώα. Λίγο πριν το τέλος της διαδρομής,  το αυτοκίνητο παραλίγο να τουμπάρει, από τις απανωτές λακκούβες. Πιάστηκε η αναπνοή μας για μερικά δευτερόλεπτα. Εδώ μ
πορείτε να δείτε το video.

 

Με τα ίδια οχήματα επιστρέψαμε σε ένα μικρό χωριό, τη Minca, σε ένα οικολογικό ξενοδοχείο, το Sweet Harmony. Το πρωί έφτιαξα καφέ, τι άλλο από ένα υπέροχο Κολομβιανό, το Julio Cortez, που παράγεται από το πρόγραμμα Neighbors and Crops της La Palma y El Tucan. Τον άλεσα σε μύλο χειρός και τον παρασκεύασα σε coffeepress. 
Η επίσκεψη στον παλιό μύλο είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Υπήρχαν τα καλά, παλιά μηχανήματα που χρησιμοποιούνται ακόμα και παράγονται οι  παραδοσιακά πλυμένοι καφέδες της Κολομβίας. Εκεί δοκιμάσαμε τοπικές μπίρες μιας μικροζυθοποιίας που λειτουργεί εντός του μύλου. Παρόλο που ήταν πρωί ήπιαμε μια νόστιμη pale ale. Ο μύλος χρησιμοποιεί το νερό του ποταμού που διασχίζει την περιοχή τόσο  για το πλύσιμο του  καφέ όσο και για την ζυθοποιία. Εκεί επίσης καβουρδίζουν τον καφέ του μύλου σε έναν παμπάλαιο μηχάνημα και το σερβίρουν επί τόπου.
Αυτή η επίσκεψη στην περιοχή αν και ολιγόωρη, μου δημιούργησε δυνατές αναμνήσεις.


These are some words to this live diary, of the days I spent in Colombia in November. The Sierra Nevada is an impressive mountain range, with proximity to the sea. The northern part of the Andes, in the northern part of Colombia, which I visited is of great interest. Here is the land of indigenous peoples, mythical tribes of Arhuaco, Wiwa, Kankuamo and Kogi, living here years before Colobus discovered the land.  The Kogi’s wear a white round ‘hat’, so as to resemble to the snowy peaks of the Sierra Nevada. Although in the area both cocoa and coffee are cultivated, mostly with traditional organically grown varieties, as coffee is concerned, the product up to today was not something extraordinary. However, one of the main reasons for my visits is that some new, different coffee is grown here.
Our journey – along with a small adventure- started when flying from Bogota to Santa Martha and from there driving to the big climb of Sierra Nevada. The final destination was a remote farm in the highlands. Together with friends, Felipe, Sebastian and Mark, John and Hugo, walked into a sturdy jeep 4×4. On the way we passed by the probably oldest mill of Colombia, but, as there was no time, we planned our visit during our return. The landscape was so typical, almost identical, rich green forest. The road passed mainly through rainforest, a piece of unexplored “jungle”, a dirt path – which we used. Shortly after, mules were waiting to take us to the farm. For decades, the coffee was transported only by mules from inaccessible farms across the country. This is how the inspired logo with the symbol of Juan Valdez was created for the Federacion Nacional de Cafeteros.
img_9218

The photos speak for themselves,  we had unobstructed view of the superb bay of Santa Martha. The channel for the washing processing is all lined up with the horizon, it seems like it ends at the sea and coffee as if is ready to  be exported!
The station stands there for several years, with both old and modern equipment. It is always interesting to chat with the locals, who tell stories that may seem incredible for us living in a european capital! A beautiful sunset coloured our way back, where  the patiently animals were waiting for us. Shortly before the end of the route, the car was almost overthrown. We caught our breath for a few seconds. Here you can see the video.

With the same vehicles we returned in the small village of Minca, in an eco hotel, the Sweet Harmony. In the morning I prepared coffee, a delicious Colombian, the Julio Cortez of Neighbor’s and Crops program of La Palma y El Tucan farm. I ground by hand and prepared it in a coffeepress. The visit to the old mill was of great interest. There were the good, old machines that are still used and produce the traditionally washed coffees of Colombia. We tasted beers of the local microbrewery that operates inside the mill. Although still early morning, we drank a delicious pale ale. The mill uses water of the river that crosses the region- both for washing coffee and for brewery. They also roast the coffee in a very old machine and serve it on the spot.
Although the whole visit to the area did not last more that a day, I left with my mind full of strong memories.

Advertisements

Geisha in Panama city

phonto (1)

Two hours and a half. My in-between airports free time in Panama City. After a two-day stay in Miami, that was the time left before I caught my next flight to the city of David. I am going to spend three days in Ninety Plus Gesha Estates.
As you may guess, this is the famous farm producing outstanding coffees.
You can see previous reference in older post here.

phonto (11)
On the one side, the visitor can see Panama’s old city and take a walk in time,
while on the other side huge skyscrapers are built on the beach, reaching the sky.

phonto (8)

 phonto (5) phonto (6)

At the old part of the town there is a small coffee shop named Bajareque.
The owner, Wilford Lamastus is also the landlord of the award winning Elida farm (Good Foods Award, Best of Panama Coffee, etc) and El Burro Estate. The estates are located in the highest area of the country, near the Baru Volcano.
El Burro is between 1.575 and 2.000m and Elida, the highest coffee farm in Panama,
is located between 1.700 and 2.500 m. above sea level.

phonto (2) phonto (7) In the menu there is a different proccess trilogy of a special Geisha variety. This variety is widely known to give exceptional taste and cup profiles, and, especially the Panama Geisha, differs a lot from other coffee’s origins. It is amazing. Natural, Honey and Washed is the three proccessing methods. All three coffees were prepared on a V60. The barista ground the coffee and then passed it to me to take the dry aroma.

phonto (9) phonto (4)
Honey proccess beans was the one I prefered on the dry aroma, while as the making was compleated, the washed one was superior. Floral, juicy, with clean aftertaste. That is a definately must-see place, when visiting Panama. I left a note on a card, greeting and congratulating Wilford and I left to catch my flight to David.

Hopefully, my next post will be from Ninety Plus Gesha Estates.           phonto (10)

Brewing coffee in Lake Kivu

phonto (14) phonto (8)

Rwanda is a small country right at heart of east Africa. Belgian colonizers used to call it “Land of a thousand hills”. Of course it has many more. Rwanda has left behind the civil war that haunted their recent memory, and hopefully now people see the future with optimism.

 phonto (13) phonto (12)

One of the things that impressed me in during my visit was the cleanness and the fact that they do not use any plastic bags, but only paper ones.

 phonto (10)

In Rwanda the coffee produced is of very high quality (that is an indication of where this country goes). Important factor is the environment, characteristics as the volcanic soil, the altitude of 1.700 m – 2.000 m and of course their techniques- applied both by cooperatives and also by private coffee stations, guarantee for the best result.

phonto (6)

I visited Kageyo cooperative and Gitesi private washing station. These two stations are placed in west Rwanda and both get high scores in the Cup Of Excellence. After my visit in Kageyo and right before arriving at Gitesi we slept over at Cormoran Lodge, in Lake Kivu.

  phonto (15) phonto (11)

Lake Kivu covers 2700 km² in an altitude of 1460 m., one of ten biggest in the world. I felt more than happy as we arrived right before sunset.

phonto (16) phonto (18)

I decided to brew some coffee.I had brought with me some roasted coffee from Kageyo, a manual grinder and Hario dripper, Taf’s cup, so the only thing missing was hot water. Thankfully there was a kettle in my room. The problem was that I could not check the water’s temperature.

 phonto (19)

I enjoyed this high quality coffee feeling at the same time isolated, somewhere all alone.The internet connection revealed the ugly truth. That moment remains in my mind as one of the most magical. Brewing helped.