Vintage espresso: An experimental venture

Καταγραφή

Ο πειραματισμός πάντα αποτελούσε για εμένα αναπόσπαστο κομμάτι της συνεχούς αναζήτησης νέων εξαιρετικών ευρημάτων στον κλάδο του καφέ. Μέσω του Direct Relationship Program, το οποίο έχω δημιουργήσει για την taf, έχω την ευκαιρία να επισκέπτομαι φάρμες και παραγωγούς ανά τον κόσμο και να εξερευνώ τις δυνατότητες του κάθε καφέ, δοκιμάζοντας διαφορετικές καμπύλες καβουρδίσματος και πραγματοποιώντας συνεχείς γευσιγνωσίες με στόχο την εύρεση του ιδανικού προφίλ.

_DSC5081 (1)_DSC3707 (1)Το 2014, αφού μόλις είχα λάβει τον θαυμάσιο natural Semeon Abay από την Αιθιοπία με τη μοναδική φόρμουλα επεξεργασίας της Ninety Plus, αποφάσισα να πειραματιστώ με την ιδέα της κατάψυξης μιας συγκεκριμένης ποσότητας, προκειμένου να δοκιμάσω την αντίσταση του καφέ στο πέρασμα του χρόνου, με άλλα λόγια να διαπιστώσω πόσο καιρό θα μπορούσε να παραμείνει ανέπαφος χωρίς συμπτώματα παλαιότερης καλλιέργειας.

Στο πείραμα συμμετείχαν και άλλοι τρεις καφέδες, αλλά κανένας δεν κατάφερε τον επόμενο χρόνο να διατηρήσει αναλλοίωτα τα αρωματικά και γευστικά χαρακτηριστικά του. Ο Semeon Abay, αφού τα κατάφερε επιτυχώς, μετά από αυτό το σημείο ελεγχόταν κάθε 6 μήνες. Όλα αυτά τα χρόνια παρακολουθούσα προσεκτικά την πορεία του και κάθε φορά με εξέπληττε η αναλλοίωτη γεύση του, καθώς κρατούσε όλα τα αρωματικά και γευστικά του χαρακτηριστικά.

IMG_5122 (3)

Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά την κατάψυξη του, έχει έρθει η στιγμή να μοιραστώ μαζί σας αυτήν τη μοναδική γεύση που απέκτησε αυτός ο καφές καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής του στον καταψύκτη, ξεπερνώντας κάθε προσδοκία. Ο Semeon Abay Vintage Espresso παρουσιάστηκε πρώτα στο κοινό του London Coffee Festival και, ύστερα, στο Athens Coffee Show, προσφέροντας μια μοναδική γευστική εμπειρία.


Experimentation has always been an integral part of my constant search for new extraordinary findings in the coffee industry. Through the Direct Relationship Program, that I have created for taf, I have the opportunity to visit farms and producers around the world and explore the potential of each coffee by trying different roasting curves and making constant tasting to find the ideal profile.

_DSC5081 (1)_DSC3707 (1)In 2014, once I received the wonderful natural Semeon Abay from Ethiopia with the unique formula of Ninety Plus, I decided to experiment with the idea of freezing a certain quantity to test the resistance of coffee over time, with other words to see how long it could stay intact without symptoms of older crop.

Three other coffees were involved in the experiment, but next year no one was able to maintain its aromatic and flavor characteristics. Semeon Abay, after that point and having succeded the initial test, was checked every 6 months. All these years I watched its course carefully and every time I was surprised by his unaltered taste, as it kept all its aromas and flavors.

IMG_5122 (3)Now, four years after its freezing, it’s time to share with you this unique taste that this coffee has acquired throughout its lifetime in the freezer, surpassing any expectation. Semeon Abay Vintage Espresso first appeared in the London Coffee Festival audience and then to the Athens Coffee Show, offering a unique tasting experience.

 

Advertisements

Seeking new coffee varieties around the world

{For English, please scroll down}

Το «γενεαλογικό δέντρο» του καφέ Arabica θα μπορούσε να πει κανείς ότι έχει πολύ μεγάλες ρίζες, αλλά και παρακλάδια, αφού περιλαμβάνει πάρα πολλούς τύπους δέντρων με διαφορετικά γενετικά χαρακτηριστικά. Από αυτά, περίπου 700 μελετήθηκαν από τον οργανισμό World Coffee Research και ομαδοποιήθηκαν σε 3 κύριες γενετικές ομάδες. Η πρώτη ομάδα αφορά τύπους που καλλιεργούνται κατά κόρον, συμπεριλαμβανομένων των Bourbon/Typica και όλων των παράγωγων τους και προέρχονται από την Υεμένη και την περιοχή Harar της Αιθιοπίας, τη δεύτερη ομάδα που αποτελείται από καλλιέργειες που προέρχονται από τα δάση Tipi και Sheko της δυτικής Αιθιοπίας και την τρίτη ομάδα που αποτελείται από καλλιέργειες που προέρχονται από την Jimma και Bonga της νοτιοδυτικής Αιθιοπίας.

Αν και η ιστορία του καφέ είναι μακρά, ο καφές υστερεί αρκετά στην καινοτομία και την εξέλιξη, μιας και μόλις στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ξεκίνησε η έρευνα και η χρήση του DNA στον καφέ.

Πλέον υπάρχει μία νέα προσέγγιση στον καφέ, και εστιάζεται στον συνδυασμό της παράδοσης με τη σύγχρονη τεχνολογία και επιστήμη για νέα φυτά με ανθεκτικότητα και ποιότητα. Αυτή η νέα προσέγγιση, όμως, έχει φέρει και νέες προκλήσεις, όπως είναι το νέο κύμα καφέ, η κλιματική αλλαγή, η εξέλιξη των ασθενειών και η «μετανάστευση» των ποικιλιών (variety evolution, όπως συνηθίζω να την αποκαλώ).

Ξεκινώντας από το νέο κύμα καφέ, αυτό προσανατολίζεται στην ποιότητα, τη βιώσιμη ανάπτυξη και το traceability, τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των παραγωγών και την αναζήτηση καφέδων εξαιρετικής ποιότητας. Μία χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι η Geisha, η ποικιλία που τάραξε τα νερά και ενώ υπήρχε για αρκετά χρόνια στην Κεντρική Αμερική (Κόστα Ρίκα, Γουατεμάλα, Παναμά), όμως μόνο από το 2006 και μετά άρχισε να αναγνωρίζεται. Ιδιαίτερη είναι και η περίπτωση της Sidra από την φάρμα La Palma El Tucan.

 

Πρόκληση για την καλλιέργεια του καφέ αποτελεί, όμως, και η κλιματική αλλαγή και ο λόγος είναι ότι το φυτό του καφέ είναι πολύ ευάλωτο στις μεταβολές. Αν και θα ανεχθεί ακραίες καταστάσεις, η απόδοσή του θα επηρεαστεί πολύ. Έτσι, είναι σημαντική η ενημέρωση και η οργάνωση των παραγωγών ώστε να προετοιμαστούν αποτελεσματικά, λαμβάνονται μέτρα αντιμετώπισης, όπως είναι οι γενετικές έρευνες στον καφέ, τα τεχνάσματα στον τρόπο καλλιέργειας για την προστασία του φυτού και η αναθεώρηση των μέχρι σήμερα, γνωστών πρακτικών. Σε αυτό βοηθούν και μεγάλα ερευνητικά κέντρα του καφέ, τα οποία παράγουν υβρίδια που επιλέγονται με βάση την υψηλή και σταθερή απόδοση, την ανθεκτικότητα στις ασθένειες, την ποιότητα στο φλιτζάνι και την ανθεκτικότητα στις κλιματικές αλλαγές. Αυτός είναι και ο λόγος που γίνονται μελέτες για δημιουργία ποικιλιών Arabica με ενσωμάτωση χαρακτηριστικών της Coffea Canephora (Robusta) ή Timor Hybrid  (φυσική διασταύρωση) με στόχο, αφενός τη διατήρηση των επιθυμητών χαρακτηριστικών, όπως η ανθεκτικότητα στο «rust», μία ασθένεια που δημιουργεί σκουριά στα φύλλα του καφέ και ταλανίζει τους παραγωγούς, αλλά χωρίς τα ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά όπως η χαμηλή ποιότητα στο φλιτζάνι.

Ταυτόχρονα, πλέον υπάρχει και η «μετανάστευση» των ποικιλιών (variety’s evolution), όπου χαρακτηριστικές ποικιλίες περιοχών με επιθυμητά χαρακτηριστικά μεταφυτεύονται σε τελείως διαφορετικές περιοχές, όπως για παράδειγμα, ο ETHIOPIA, COSTA RICA (Finca Sumava De Lourdes), ο BOURBON RWANDA, COSTA RICA (Telia, Herbazu Micromill) και ο SL28, COSTA RICA Leoncio, (Herbazu Micromill). Στη φάρμα Telia, μάλιστα, υπάρχει η ίδια ποικιλία (Geisha) με διαφορετικά φαινότυπα (DNA).


Arabica’ s coffee family tree is said to have very large roots and branches as it includes many types of trees with different genetic characteristics. Of these, approximately 700 were studied by World Coffee Research and grouped into 3 major genetic groups. The first group relates to widely grown varieties, including Bourbon / Typica and all their derivatives, originating in Yemen and the Harar region of Ethiopia, the second group consists of crops from the Tipi and Sheko forests of western Ethiopia and the third group consists of crops from Jimma and Bonga from south-west Ethiopia.

Even though the history of coffee is long, coffee lacks innovation and development, since research and the use of DNA in coffee began in the early 1990s.

Nowdays there is a new approach to coffee, and it focuses on combining tradition with modern technology and science for to grow new plants with durability and quality. This new approach, however, has brought new challenges, such as the new wave of coffee, climate change, disease progression and variety evolution, as I call it.

 

The new wave of coffee, it focuses on quality, sustainable growth and traceability, improving the living standards of producers and looking for premium quality coffees. Geisha, the variety that shook things up, is a textbook case. Having been in Central America (Costa Rica, Guatemala, Panama) for several years, it’s value has not been appreciated until 2006. A unique case is that of Sidra from the La Palma El Tucan farm.

Climate change is another challenge for coffee growth, due to the vulnerability of the plant to changes. Although it can withstand extreme situations, it’s performance will be greatly affected. Therefore, it is important to inform and help organize the producers in order to take measures such as genetic research into coffee, cultivating plant protection and reviewing the practices known until today. This is aided by large coffee research centers, which produce hybrids that are selected on the basis of high and stable yield, disease resistance, cup quality and resistance to climate change. This is why Arabica varieties are being studied to incorporate the features of Coffea Canephora (Robusta) or Timor Hybrid (natural junction) in order to maintain the desired characteristics such resistance to rust, disease that causes rust on coffee leaves, which is one of the diseases concerning the producers worldwide, while eliminating the unwanted features like low quality in the cup. At the same time, there is now a variety’s evolution, where characteristic varieties of certain areas with desirable features are transplanted into completely different areas, such as ETHIOPIA, COSTA RICA (Finca Sumava De Lourdes), BOURBON RWANDA, COSTA RICA (Telia, Herbazu Micromill) and SL28, COSTA RICA Leoncio, (Herbazu Micromill). In fact, at Telia farm there is the same variety (geisha) with different phenotypes (DNA).

 

Monroy Farm: From one generation to the next

{For English, please scroll down}

Ο ιδιοκτήτης Don Uberto μαζί με τον γιο του MIlton, που είναι αγρονόμος, τρέχουν τη φάρμα των Monroy από γενιά σε γενιά. Σε μια επίσκεψή μου εκεί πριν μια τετραετία, συμφωνήσαμε από κοινού να προμηθεύουν την Taf με ολόκληρη την ετήσια παραγωγή τους, μια δέσμευση που συνεχίζεται καθώς το προϊόν τους παραμένει συνεπές στην ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του κάθε χρόνο.

img_8830
Η φάρμα βρίσκεται στο San Juan de la China, στην Βόρεια Τολίμα.  Την ημέρα την επίσκεψης βρέθηκα μπροστά σε διάφορες φυτέυσεις νέων μικρών δέντρων, που γίνονται στα πλαίσια αντικατάστασης και ανανέωσης. 
Μεγάλη έκπληξη  για μένα ήταν όταν είδα την Isabella, το αυτοκίνητο που μεταφέρει το καφέ από το wet mill στο dry mill στην Tolima, να φέρει το αυτοκόλλητο της Taf!


Πώς βλέπει άραγε ένας έμπειρος παραγωγός τον καφέ; Σίγουρα όχι όπως τον βλέπει ο roaster ή ο καταναλωτής. Στο βίντεο θα δείτε μια μικρή κουβέντα που κάναμε σχετικά με τις πρακτικές και το μέλλον της φάρμας, από την πρώτη γενιά ως την επόμενη, όπου ο Umberto και ο Milton απαντάνε στις ερωτήσεις μου.

https://www.youtube.com/watch?v=SWO7jR7Hb-c

Umberto Monroy- “Για την οικογένεια Monroy, ο καφές είναι τα πάντα. Είναι το επάγγελμά μας, είναι οι οικονομικοί μας πόροι, αυτό που γνωρίζουμε να κάνουμε και που μας αρέσει, είναι ό,τι  κάνουμε εδώ και χρόνια, αφού παραδοσιακά είμαστε παραγωγοί καφέ. Είναι ο τρόπος ζωής μας, και χαιρόμαστε να ασχολούμαστε με τον καφέ!”

Milton Monroy ” Είμαστε πολύ χαρούμενοι που είμαστε παραγωγοί καφέ, αφού όντως ο καφές είναι για εμάς το παν!
Ο πατέρας μου ειδικά, αφού και η δική του οικογένεια ανατράφηκε με τον καφέ, και τώρα κι εγώ,  απο μικρός ήμουν μέσα στον καφέ, όλη μας την ζωή την συνοδεύει αυτή η καλλιέργεια, αυτό το προϊόν. Με βλέπω στην Finca San Pedro για πολλά χρόνια ακόμα, είναι κάτι προβλεπόμενο.
Σκέφτομαι πως κάνω ό,τι χρειάζεται, με ευθύνη, και με τον καλύτερο τρόπο.
H δέσμευσή μου ήταν αυτή για δέκα χρόνια τώρα και μάλιστα με βλέπω να πράττω με τον ίδιο τρόπο για άλλα είκοσι. Όπως φαίνεται ως τώρα, μέχρι τα γηρατειά μου. Αυτός είναι ο τρόπος ζωής μου, είναι τα προς το ζην μου, είναι η κοινωνική μου πλευρά και η εργασία μου ταυτόχρονα, και έχω δεσμευθεί να δουλεύω για αυτό που μου αρέσει, να βρίσκομαι εδώ, επιδιώκοντας να παράγω ένα πολύ καλό προϊόν”.

img_8842

Βγάλαμε μια οικογενειακή φωτογραφία μαζί με τον φίλο και συνεργάτη Μάρκο και την οικογένεια του Ουμπέρτο Μονρόυ. Χαίρομαι κάθε φορά να τους συναντώ και να κουβεντιάζω μαζί τους.


The owner Don Umberto with his son Milton, who is an agronomist, run the Farm Monroy from generation to generation. On a visit there, about four years ago, we agreed to supply the Taf with their entire annual production, a commitment that continues as their product remains consistent in quality all these years.

The farm is located in San Juan de la China, in northern Tolima. On the day of the visit I witnessed several new plantings, which will refresh the soil. A big surprise for me was Isabella, the car carrying the coffee from the wet mill to dry mill in Tolima, that had a Taf sticker on it!

What an experienced producer thinks about coffee? Certainly not as a roaster or a consumer. In the video you will see a little chat we had about the practices and the future of the farm, from the first generation to the next, where Umberto  and Milton answer my questions.

Umberto Monroy- “For the Monroy family, coffee is everything. It is our profession, is our financial resources, we know what to do and of course  we like it, is what we do for years, since we are coffee producers by tradition . It is our way of life, and we are pleased to deal with the coffee! “

Milton Monroy “We are very happy to be coffee producers, since in fact the coffee is for us the way of living! My father especially and his family grew up with coffee, and me personally since a little child, I was into coffee; all our life is accompanied by this culture, this product. I see myself in Finca San Pedro for many years more, it is something already planned. I think that I do what it takes, with responsibility, and in the best possible  way. My commitment was this for ten years now, and I see myself do the same way for another twenty, until my old age. This is my way of life, it is my livelihood, is my social part and my profession at the same time, and I have pledged to work for what I like most; to be here trying and heading with a lot of work to a very good product “. 

We took a family photo along with the friend and colleague Marco, and the family of Umberto Monroy. I’m glad whenever I meet them and have such an interesting chat with them.

Coffee Adventure

img_9251

[For English, please scroll down]
Το κείμενο αποτελεί ένα ζωντανό ημερολόγιο, από τις ημέρες που βρισκόμουν στην Κολομβία τον Νοέμβριο.  
Η Σιέρα Νεβάδα είναι μια εντυπωσιακή οροσειρά, με εξαιρετική εγγύτητα στη θάλασσα. Το βόρειο κομμάτι των Άνδεων, στην βορειότερη πλευρά της Κολομβίας, το οποίοι επισκέπτομαι παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον. Εδώ είναι η γη αυτοχθόνων πληθυσμών, συγκεκριμένα τεσσάρων φυλών, Arhuaco, Wiwa, Kankuamo, Kogi,  που κατοικούν την περιοχή από πριν ακόμα ο Κολόμβος ανακαλύψει την περιοχή. Οι τελευταίοι φορούν  ένα λευκό στρογγυλό «καπέλο», σα να παρομοιάζουν  το κεφάλι τους με τις χιονισμένες κορυφές της Σιέρα Νεβάδα. Παρόλο που στην περιοχή καλλιεργείται τόσο το κακάο όσο και ο καφές, και μάλιστα με παραδοσιακές ποικιλίες οργανικής καλλιέργειας, όσον αφορά τον καφέ, το προϊόν δεν είναι μέχρι σήμερα κάτι το εξαιρετικό. Ωστόσο, κάτι νέο γεννιέται κι αυτός ήταν εξάλλου κι ένας από τους λόγους της επίσκεψής μου. 


Το ταξίδι – μαζί με μια μικρή περιπέτεια- ξεκίνησε αεροπορικώς, από την Μπογκοτά στην Σάντα Μάρθα κι από εκεί οδικώς, προς την μεγάλη ανηφόρα της Σιέρα Νεβάδα. Τελικός προορισμός ήταν μια απομακρυσμένη φάρμα, με μεγάλη υψομετρική διαφορά από το σημείο αναχώρησης. 
Μαζί με τους φίλους, Φελίπε, Σεμπάστιαν και Μάρκο, Τζον και Ούγκο μπήκαμε σε ένα ανθεκτικό τζιπ 4χ4, που μας κουβάλησε. Στην διαδρομή περάσαμε από τον ίσως παλαιότερο μύλο της Κολομβίας, καθώς όμως δεν υπήρχε ελεύθερος χρόνος, προγραμματίσαμε την επίσκεψη μας για  την επιστροφή.

Το τοπίο δεν είχε μεγάλες εναλλαγές, καθώς ο δρόμος περνούσε κατά κύριο λόγο μέσα από τροπικό δάσος, ουσιαστικά ένα κομμάτι ανεξερεύνητης «ζούγκλας», με ένα χωμάτινο μονοπάτι – το οποίο και χρησιμοποιήσαμε. Λίγο μετά μας περίμεναν μουλάρια, για να μας οδηγήσουν ως τη φάρμα. 
Παλιότερα, άλλωστε, ο καφές μεταφερόταν  μόνο με μουλάρια από τις δυσπρόσιτες φάρμες σε όλη τη χώρα. Ετσι εμπνεύστηκαν μάλλον και το λογότυπο με το σύμβολο του
Juan Valdez , με το μουλάρι, που φέρει το Federacion Nacional de Cafeteros.

img_9202
Το πόσο άξιζε ο κόπος φαίνεται από τις φωτογραφίες, με ανεμπόδιστη θέα στον εξαιρετικό κόλπο της Santa Martha. Το κανάλι για την επεξεργασία πλυσίματος, βρίσκεται σε απόλυτη ευθεία με τον ορίζοντα, φαίνεται σα να καταλήγει στη θάλασσα- και ο καφές σα να είναι έτοιμος για «εξαγωγή»!
Ο σταθμός βρίσκεται αρκετά χρόνια εκεί, με παλιό και σύγχρονο εξοπλισμό. Πάντα έχει ενδιαφέρον να συζητάς με τους ντόπιους,  διηγούνται ιστορίες που για εμάς τους Δυτικούς μπορεί να μοιάζουν απίστευτες.

img_9266
Ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα χρωμάτισε τον δρόμο της επιστροφής, όπου μας περίμεναν τα υπομονετικά ζώα. Λίγο πριν το τέλος της διαδρομής,  το αυτοκίνητο παραλίγο να τουμπάρει, από τις απανωτές λακκούβες. Πιάστηκε η αναπνοή μας για μερικά δευτερόλεπτα. Εδώ μ
πορείτε να δείτε το video.

 

Με τα ίδια οχήματα επιστρέψαμε σε ένα μικρό χωριό, τη Minca, σε ένα οικολογικό ξενοδοχείο, το Sweet Harmony. Το πρωί έφτιαξα καφέ, τι άλλο από ένα υπέροχο Κολομβιανό, το Julio Cortez, που παράγεται από το πρόγραμμα Neighbors and Crops της La Palma y El Tucan. Τον άλεσα σε μύλο χειρός και τον παρασκεύασα σε coffeepress. 
Η επίσκεψη στον παλιό μύλο είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Υπήρχαν τα καλά, παλιά μηχανήματα που χρησιμοποιούνται ακόμα και παράγονται οι  παραδοσιακά πλυμένοι καφέδες της Κολομβίας. Εκεί δοκιμάσαμε τοπικές μπίρες μιας μικροζυθοποιίας που λειτουργεί εντός του μύλου. Παρόλο που ήταν πρωί ήπιαμε μια νόστιμη pale ale. Ο μύλος χρησιμοποιεί το νερό του ποταμού που διασχίζει την περιοχή τόσο  για το πλύσιμο του  καφέ όσο και για την ζυθοποιία. Εκεί επίσης καβουρδίζουν τον καφέ του μύλου σε έναν παμπάλαιο μηχάνημα και το σερβίρουν επί τόπου.
Αυτή η επίσκεψη στην περιοχή αν και ολιγόωρη, μου δημιούργησε δυνατές αναμνήσεις.


These are some words to this live diary, of the days I spent in Colombia in November. The Sierra Nevada is an impressive mountain range, with proximity to the sea. The northern part of the Andes, in the northern part of Colombia, which I visited is of great interest. Here is the land of indigenous peoples, mythical tribes of Arhuaco, Wiwa, Kankuamo and Kogi, living here years before Colobus discovered the land.  The Kogi’s wear a white round ‘hat’, so as to resemble to the snowy peaks of the Sierra Nevada. Although in the area both cocoa and coffee are cultivated, mostly with traditional organically grown varieties, as coffee is concerned, the product up to today was not something extraordinary. However, one of the main reasons for my visits is that some new, different coffee is grown here.
Our journey – along with a small adventure- started when flying from Bogota to Santa Martha and from there driving to the big climb of Sierra Nevada. The final destination was a remote farm in the highlands. Together with friends, Felipe, Sebastian and Mark, John and Hugo, walked into a sturdy jeep 4×4. On the way we passed by the probably oldest mill of Colombia, but, as there was no time, we planned our visit during our return. The landscape was so typical, almost identical, rich green forest. The road passed mainly through rainforest, a piece of unexplored “jungle”, a dirt path – which we used. Shortly after, mules were waiting to take us to the farm. For decades, the coffee was transported only by mules from inaccessible farms across the country. This is how the inspired logo with the symbol of Juan Valdez was created for the Federacion Nacional de Cafeteros.
img_9218

The photos speak for themselves,  we had unobstructed view of the superb bay of Santa Martha. The channel for the washing processing is all lined up with the horizon, it seems like it ends at the sea and coffee as if is ready to  be exported!
The station stands there for several years, with both old and modern equipment. It is always interesting to chat with the locals, who tell stories that may seem incredible for us living in a european capital! A beautiful sunset coloured our way back, where  the patiently animals were waiting for us. Shortly before the end of the route, the car was almost overthrown. We caught our breath for a few seconds. Here you can see the video.

With the same vehicles we returned in the small village of Minca, in an eco hotel, the Sweet Harmony. In the morning I prepared coffee, a delicious Colombian, the Julio Cortez of Neighbor’s and Crops program of La Palma y El Tucan farm. I ground by hand and prepared it in a coffeepress. The visit to the old mill was of great interest. There were the good, old machines that are still used and produce the traditionally washed coffees of Colombia. We tasted beers of the local microbrewery that operates inside the mill. Although still early morning, we drank a delicious pale ale. The mill uses water of the river that crosses the region- both for washing coffee and for brewery. They also roast the coffee in a very old machine and serve it on the spot.
Although the whole visit to the area did not last more that a day, I left with my mind full of strong memories.